بسم الله الرحمن الرحیم

    پاره ی دوم مثنوی :

در این سو یکی دختر ماه دین

همه آسمان ها ز سوزش غمین

در آن سو دوباره هبل شد خدا

شعور بشر شد ز شورش جدا

در این سو خدا می وزد در خیام

در آن سو سه شعبه کنار نیام

در این سو امیری به دنیا نوشت :

که اف بر تو و هر که با تو سرشت

[]   []   []

شهاب سحر بر دل آسمان

گذشت و رقم زد عبور زمان

کمان را گرفت و به چله نشست

گمانم که بغض کمان هم شکست

کمان را گرفت و غم آغاز شد

و باب عداوت و کین باز شد

در این سو به جوش آمده خون عشق

دل پر تب و تاب مجنون عشق

در آن سو صف سایه های خبیث

رسولان شک ٬ آیه های خبیث

زمین نعره می زد ولی بی صدا

زمان شکوه می کرد از این جفا

که عاشق ترین لاله لبیک گفت

به مولای آلاله لبیک گفت ...

******************************

پی نوشت : به پنج نور مقدس تو را قسم دادن / خداش خیر دهد هر کسی که یادم داد -> رضا جعفری