دانشمند چریک

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام آقای دکتر !

می دانم که از این خطابه ناراحت شده ای ... می دانم که اهل اهمیت دادن به این وجیزه های پست نیستی ... می دانم که می دانی این روزها چقدر فکر کردن به تو ذهن ام را درگیر کرده است ... می دانم که می دانی این نوشت ٬ نه عرض ادب است ٬ نه چاپلوسی و نه برای یادآوری نام تو در ذهن خوانندگان این صفر و یک های مجازی ... این نوشت فقط برای آرامش دل خودم است. این نوشت را می نویسم که بگویم روزی روزگاری حسرت شبیه تو بودن مرا سوخت!

شهید مجاهد ! دانشمند چریک !

این خطابه های نامتجانس را تو کنار هم چیده ای! فیلسوف فلسفه های دیروز من! سامان امروز من! رقصی چنین میانه ی میدان ام آرزوی تو ... مرا مرد! وقتی از آقای ات حسین (ع) می نوشتی ... مرا سوخت ... مرد عاشق ! آن نوشته ات درباره ی عشق را خواندم ... مرا اشک! چه فکر نازک غمگینی !

سلام مصطفی چمران !

این روزها شبیه تو کم شده است. تو به واسطه ی رابطه ی شخصی با کسی جزء خواص نبودی. تو نوه ی کسی نبودی . تو خودت بودی . مردم به واسطه ی نسبت فامیلی تو با دیگران به تو احترام نمی گذاشتند . مردم برای علم تو به تو احترام نمی گذاشتند. مردم به خاطر جایگاه ات در دولت به تو احترام نمی گذاشتند. مردم به خاطر عشقی که به راهشان داشتی ... مردم به خاطر مردانگی ات ... مردم به خاطر رها کردن همه ی لذت های آمریکایی ات ... مردم به خاطر امل ... مردم به خاطر جنگ های نامنظم ... مردم به خاطر حرف های مردانه ی سوزناک ات ... مردم به خاطر زهد خالصانه ات ... مردم دوست ات دارند.

مردم هیچ وقت عکس تو را با شجره های خبیثه ی زمان ندیدند ... تو هیچ وقت در مراسم عروسی خائنین به راه انقلاب با خس و خاشاک ننشستی و عکس نینداختی ... مردم هیچ گاه از تو نشنیدند که عبای رهبری باید کجا بیاید و کجا برود ... مردم هیچ گاه از تو طرح دوره یی کردن رهبری را نشنیدند ... مردم هیچ گاه سکوت تو در برابر مخالفان و کج اندیشان راه امام (ره) به نام امام (ره) را ندیدند ... مردم هیچ گاه بی تفاوتی تو در برابر تحریف کنندگان راه امام (ره) را به یاد ندارند ... مردم همیشه از تو سمعا و طاعتا به یاد دارند ... و تو هیچ گاه مردم عاشق امام (ره) را اندک خطاب نکردی ... و تو هیچ گاه به ملک ری فکر نکردی ... و تو مرد بودی ... و  مردم دوستت داشتند ... مردم پای سخنرانی ات سکوت می کردند و سراپا گوش می شدند ... و خدا تو را خواست ... و خدا تو را برد ... .

***********************

پی نوشت۱ : روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید/حالیا چشم جهانی نگران من و توست-> ه ا سایه

پی نوشت۲: سلام ماه ماه خدا ٬ رجب!

پی نوشت۳: سلام اجابت قنوت های ... !