تراکتور های دوست داشتنی
بسم الله الرحمن الرحیم
تراکتور ماشین خوبی ست ... برای کشاورزی البته . چرخ های بزرگ . لاستیک های خشن . قدرت زیاد . احتمالا کشاورزان محترمی که تراکتور ندارند وقتی به یک تراکتور نگاه می کنند ... حسرت ... شاید هم نقشه یی برای خرید ... وقتی نگاه می کنند که چطور زمین را شخم می زند ... وقتی نگاه می کنند که چقدر کارها سریع پیش می رود ... ای آقا ! خوشبختانه علم پیشرفت کرده ... .
صبر عزیز من ... صبر کن . خودم می دانم این جا وبلاگ مهندسی کشاورزی نیست . می خواستم بگویم می شود به تراکتور ٬ طور دیگری هم نگاه کرد . به چرخ های بزرگش ... به لاستیک های خشن اش ... به قدرت زیادش ... . تراکتور شخم می زند ... زمینی را ... که شاید لانه ی هزاران مورچه در آن زمین ... که شاید جوانه ی کم سن و کم طاقت گلی وحشی در آن زمین ... که شاید ... که شاید ... که شاید ... ای آقا ! متاسفانه علم پیشرفت کرده ... .
متاسفانه علم پیشرفت کرده ... و متاسفانه هنوز آدم هایی هستند که دلشان را به گاو آهن خوش کرده اند ... خبری نداری رفیق ... کمباین هم تولید می کنند تا اگر احیانا تراکتور نتوانست دانه ی خوش شانس گلی وحشی را بکشد ... . توی این دعوا من طرف جوانه ی کم سن و کم طاقت گل وحشی ام ... نه ... راستش را بگویم ... توی این دعوا من خود جوانه ی کم سن و کم طاقت گل وحشی ام ... . کاش می شد هیچ وقت تراکتوری نبود ... .
*********************************
پی نوشت : همه ی آدم ها ٬ بزرگ ترین فیلسوف دنیا می شوند ... وقتی بخواهند چیزی را توجیه کنند ... .